Moedige liefde



"Zij die het meest spreken over de zegeningen van het huwelijk en haar geloften, verklaren tegelijk dat als de keten zou worden gebroken en de gevangenen vrij zou worden gelaten, dat dan de maatschappij zou desintegreren. Je kunt die twee argumenten niet tegelijk aanhangen. Als de gevangene gelukkig is, waarom leg je hem dan aan banden? Als hij niet gelukkig is met zijn banden, waarom doe je dan alsof?"- George Bernard Shaw

"Veel stellen zouden net zo monogaam maar stukken gelukkiger zijn, als ze zich realiseerden dat monogamie een keuze is - een specifieke, onwaarschijnlijke, intrigerende mogelijkheid."

"Ik ben niet tegen mars of monogamie - maar ik vind ze persoonlijk te zoet en plakkerig"

Vriendschap en liefde geven ons leven diepte en kleur, of zijn ze zelfs het doel van ons leven? We hebben een prachtig hart, dat voortdurend geraakt wordt. Als we onze ervaringen toelaten ontdekken we dat onze gevoelens vaak heel anders bewegen dan we verwachtten of anders dan we menen dat het hoort. We willen heel graag een betrouwbare, stabiele band met een geliefde, maar we voelen ons ook geraakt en open naar vele anderen. Ergens voelen we een vertrouwen dat het fundamenteel goed is zoals het is. En tegelijk ervaren we vaak twijfel en verwarring – Ben ik OK, of is er iets mis met mij en moet ik iets onderdrukken, iets kanaliseren of juist iets bevrijden (en zo ja hoe)?


Thema's:
    • Wat maakt het moeilijk om open te staan?
    • Waar schaam ik me voor? Waar ben ik bang voor?
    • Waar verlang ik naar?
    • Offeren: Dankbaarheid, puurheid en verwondering
    • Negatieve emoties omarmen
    • Vervuld en onvervuld verlangen: De moed om ons leven te vieren

Waarom dit thema? Omdat het mijn thema is. Na lang, vaak angstig en schuchter zoeken, heb ik een paar antwoorden gevonden op levensvragen over goedheid, verlangen, mijn aard en angst. En ik heb vooral ook meer rust gevonden met onbeantwoorde vragen - iets wat voor velen natuurlijk is, maar voor mij een enorme verworvenheid. Dat deel ik graag, terwijl ik me laat verrijken door wat anderen delen. 

Soms ben ik bang om anderen te vertroebelen met mijn eigen verwarring, depressie of lust, maar zolang ik die stemmetjes hun plek gun, meen ik dat ik een echte bijdrage kan leveren en verlang daarnaar. Ik verwacht dat het ons zal lukken zowel subtiel als vrij, veilig en vrijzinnig elkaar en onszelf te ontmoeten. Ik stel me voor dat we stilte, luisteren en spreken afwisselen, plenair en in tweetallen. Misschien doen we ook iets met het lichaam en aanraking - maar niets heftigs of grensoverschrijdends.


Een stukje achtergrond

In de literatuur valt te me op dat schrijvers van verschillende uitgangspunten uitgaan:

  • Veel boeken nemen klakkeloos aan dat huwelijk en monogamie de natuurlijke, juiste en enig werkbare hoeksteen van de samenleving is – get over it als dat voor jouw niet als een paal boven water staat.

  • En dan zijn er boeken die juist van het omgekeerde uitgaan: Dat mensen vele relaties aangaan waar sexualiteit een aspect van is. Terwijl ik de ruimhartigheid van die boeken waardeer schrik ik soms van de platheid – alsof het allemaal om seks draait en alsof het onderwerp geen schroom oproept en subtiliteit heeft.

Ik voel mijn eigen verlangen maar ook beklemming bij de eerste benadering, terwijl ik verademing maar ook ontluistering en schaamte voel bij de tweede. Kunnen we de tegenstelling laten bestaan en onself zonder oordeel dieper leren kennen? Het werk van Brené Brown, bied een rode draad voor een ontdekkingstocht om onze liefde en ons gemis wakker te kussen en vorm te geven. We gaan onderzoeken hoe jij graag contact legt, wat je daarin terug houdt en hoe je je verbinding en alleen-zijn kunt verdiepen in je eventuele partner-relatie en in vriendschappen.

Bovenstaand zet ik vraagtekens bij de relatiemodellen die we hebben. Daardoor kom ik misschien over als iemand die de vrije liefde wil verheerlijken. Wat ik veel fijner vind is om verkrampte veronderstellingen door te prikken waarna elke mens en elk stel zijn eigen, levende waarheid kan ontdekken.


De moed om lief te hebben


Met vrees en verlangen
Ga ik relaties aan -
Ga ik relaties binnen
Begin en laat beminnen.    


Voor norm en oordeel ben ik bang,
    Dan duik ik in de boeken
    Om alles uit te zoeken
    Hunkerend naar bewijs dat mijn verlangen
    Normaal, gezond en goed is.


    Maar hoeveel heerlijker is het niet,
    Om direct mijn hart te vertrouwen?
    Dan voel ik zachte zekerheid,
    Voorbij conventie en vergelijk.


    Toch ken ik nog een tweede golf van twijfel -
    Of ik niet zwelg in een kokon,
    Terwijl de wereld brandt en schreeuwt om hulp?
    Ik laat die vraag haar goede werk doen -
    Juist dan lost ook zij op
    In de moed om vrijuit lief te hebben.

Video-clips over intimiteit:

Zie hoe we onszelf niet zien -hoeveel schoonheid verloren gaat in onze kritische zorg over onze imperfectie. Tekeningen van hoe vrouwen zichzelf zien en hoe mensen die ze nooit eerder ontmoetten hen zien.

Eerste zoen - onbekenden doen wat we in mijn workshops niet doen - maar het is wel teder.

Zachtmoedig en met oncomfortabel veel durf raakt deze vrouw ons met de vraag aan of we goed en waardig zijn met geest en lichaam - ontspanning en orgasme.

"Cancel marriage" gaat niet over de vraag of we van elkaar houden, maar over hoe we elkaar vast proberen te houden.

"Coming out of the closet" op een kwestbare manier.

Ċ
Diederik Prakke,
22 jun. 2014 12:09